خانه / طب سنتی / ادویه / دارچین

دارچین

درباره ی دارچین

درختچه دارچین درختی است کوچک، همیشه سبز، به ارتفاع ۵ تا ۷ متر که از تمام قسمت‌های آن بویی مطبوع استشمام می‌شود.گلهای آن در فاصله ماههای بهمن تا اوایل فروردین ظاهر می‌شود.برگ این درخت سبز سیر و دارای گلهایی به رنگ سفید است.دارچین بومی سری‌لانکا و جنوب هند است و پوست درختچه آن بعنوان ادویه بکار میرود.در قرون وسطی دارچین برای درمان سرفه، ورم مفاصل و گلودرد استفاده می‌شد.تحقیقات جدید نیز بر خواص و فواید پزشکی دارچین تاکید دارند.اسانس دارچین که تنها قسمت مهم دارچین است به مقدار یک درصد در پوست درخت مذکور وجود دارد و از تقطیر آن با آب نیز حاصل می‌شود.این اسانس در صورت تازه بودن به رنگ زرد روشن است، ولی به مرور زمان و به علت اکسیده شدن به رنگ های زرد طلایی و سپس قهوه‌ای مایل به قرمز درمی‌آید.دارچین اولین بار در سری‌لانکا یافت شد و بعد از آن، تمام دنیا این چاشنی را شناختند و برای طعم بهتر غذاها استفاده کردند.

خواص دارچین

۱-دارچین رمز جوانی است و مصرف روزانه آن انسان را سالم نگه می دارد

۲-دارچین برای زیاد شدن و تجدید نیروی جنسی نیز به کار می رود

۳-کلیه ها را گرم می کند

۴-ضعف کمر و پاها را از بین می برد و کم خونی را درمان می کند

۵-اثر آرام کنده و شاد کننده دارد

۶-اثر مهم دیگر دارچین پایین آوردن تب می باشد

۷-باعث افزایش کارآیی هورمون انسولین در بدن می شود و در نتیجه بدن نیاز کمتری به این هورمون برای کنترل قند خون پیدا می کند

۸-تقویت سیستم ایمنی بدن در مقابل بیماری هاست و حتی می توان گفت که اثری مشابه پنی سیلین و آنتی بیوتیک دارد

۹-به علت داشتن تانن در رفع اسهال ، ضعف عمومی بدن و انعقاد خون مصرف می شود

مضرات دارچین

مورد خاصی تاکنون دیده نشده است.

کلمات کلیدی دارچین

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *